فرم نو

پرسپولیس در نقل وانتقالات تابستانی با بازیکنانی همچون امید عالیشاه، میلاد سرلک و محمدامین کاظمیان قطع همکاری کرد تا این نفرات راهی تیم های دیگری شوند. اصل تغییرات در لیست تیم، موضوعی طبیعی در فوتبال حرفه ای است اما آن چه محل سؤال است، شیوه اجرای این تصمیم از طرف مدیران باشگاه است.
پرسپولیس برای پایان همکاری با تعدادی از این بازیکنان، قرارداد آنها را بصورت توافقی فسخ کرده؛ اقدامی که به مفهوم پرداخت قسمتی از قرارداد فصل آینده این نفرات است. این در حالیست که همین بازیکنان مشتریان خودرا در بازار نقل وانتقالات داشتند و می شد با انتقال آنها، علاوه بر کاهش هزینه ها، درآمدی نیز نصیب باشگاه شود.
سؤال ساده اما مهم اینجاست؛ اگر قرار بود این بازیکنان درهرصورت از پرسپولیس جدا شوند، چرا باشگاه از محل انتقال آنها ایجاد درآمد نکرد؟ چرا مدیران ترجیح دادند بجای دریافت مبلغ رضایت نامه یا حق انتقال، قسمتی از قرارداد بازیکنان را نیز پرداخت کنند؟
این تصمیم زمانی عجیب تر چنین پیداست که پرسپولیس در ماه های اخیر بارها از مشکلات مالی، رشد هزینه ها و محدودیت منابع سخن گفته است. باشگاهی که مدعی صرفه جویی و مدیریت هزینه هاست، چه طور از کنار یک فرصت ایجاد درآمد عبور می کند و در مقابل، هزینه ای دیگر را به تعهدات مالی خود اضافه می کند؟
نکته قابل تأمل این که در فوتبال حرفه ای، باشگاه ها به طور معمول زمانی که بازیکنی در برنامه های فنی جایی ندارد، تلاش می کنند با فروش او قسمتی از سرمایه خودرا بازگردانند اما در پرسپولیس، ظاهراً این اصل اقتصادی جای خودرا به تصمیمی داده که نه فقط آورده مالی برای باشگاه نداشته، بلکه هزینه ای مضاعف نیز بوجود آورده است.
اکنون انتظار می رود مدیران پرسپولیس بصورت شفاف توضیح دهند مبنای اتخاذ چنین تصمیمی چه بوده است. آیا هیچ باشگاهی حاضر به پرداخت مبلغ برای جذب این بازیکنان نبود یا این که در اصل تلاشی برای انتقال آنها صورت نگرفت؟ اگر پاسخ منفی است، دلیل انتخاب مسیر پرهزینه فسخ توافقی چیست؟
هواداران پرسپولیس حق دارند بدانند در شرایطی که باشگاه برای جذب بازیکنان جدید با ارقام قابل توجه هزینه می کند، چرا در پرونده خروجی ها، فرصت ایجاد درآمد ازدست رفته و تصمیمی اتخاذ شده که بالاتر از آنکه به سود باشگاه باشد، بار مالی تازه ای را بر دوش پرسپولیس گذاشته است؛ پرسشی که تاکنون، پاسخی روشن از طرف مدیران باشگاه دریافت نکرده است.
منبع: فارس
به طور خلاصه پرسپولیس در نقل وانتقالات تابستانی با بازیکنانی همچون امید عالیشاه، میلاد سرلک و محمدامین کاظمیان قطع همکاری کرد تا این نفرات راهی تیم های دیگری شوند. باشگاهی که مدعی صرفه جویی و مدیریت هزینه هاست، چه طور از کنار یک فرصت ایجاد درآمد عبور می کند و در مقابل، هزینه ای دیگر را به تعهدات مالی خود اضافه می کند؟
نکته قابل تأمل اینکه در فوتبال حرفه ای، باشگاه ها بطور معمول زمانی که بازیکنی در برنامه های فنی جایی ندارد، تلاش می کنند با فروش او قسمتی از سرمایه خودرا بازگردانند اما در پرسپولیس، ظاهراً این اصل اقتصادی جای خودرا به تصمیمی داده که نه فقط آورده مالی برای باشگاه نداشته، بلکه هزینه ای مضاعف هم بوجود آورده است.
اکنون انتظار می رود مدیران پرسپولیس به صورت شفاف توضیح دهند مبنای اتخاذ چنین تصمیمی چه بوده است.

منبع: formeno.ir